Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Ötekileştirmek…
Korku insânî bir duygudur. Hepimiz korkarız. Ama asıl mesele, korkunun kendisi değil; o korkuyla ne yaptığımızdır.
Korktuğumuzda çoğu zaman düşünmeyi bırakırız. Oysa sormamız gereken sorular vardır:
Ne, Nerede? Ne zaman? Nasıl? Neden? Ve kim?
Bu sorular, bizi karanlıktan çıkaracak olan tek ışıktır. Bizler çoğu zaman bu soruları sormak yerine, korkunun kolay yolunu seçeriz:
Ötekileştirmek…
Birini “öteki” ilân ettiğimizde, korkumuz azalıyor sanıyoruz.
Aslında böyle yaparak sadece vicdanımızı susturuyoruz(!)
Kahramanmaraş’ta okul saldırısında öldürülen Yusuf Tarık Gül’ün KHK’lı eski polis babası, valiye tepki göstermesinin engellenmesi ve Yusuf Tarık’ın görmezden gelinmesi gibi.
Ötekileştirdiğimiz anda, onun acısını da görmezden geliyoruz. Mesele tam da burada kilitleniyor…
Bir toplum düşünün; Acı, keder, sevinç ortak değil…
Birinin gözyaşı diğerine “bana ne” dedirtiyor…
Böyle bir yerde ne adalet kalır, ne merhamet, ne de gerçek bir birlik.
Oysa acı, insanı birleştirmesi gereken en güçlü duygudur.
Ama korku devreye girdiğinde, acı bile ayrıştırıcı hâle gelir. Bugün bize düşen şey çok basit ama bir o kadar zor:
Korkularımızla yüzleşmek…
Ve o soruları sormaktan vazgeçmemek.
Çünkü sormayan toplumlar, korkularının esiri olur. Soran toplumlar ise insana yaraşır bir yaşam sürer.
Korku insânîdir…
Ama korkuya teslim olmak değil.
Asıl cesaret, korkuya rağmen adaletin peşinden gitmektir.
#öteki