Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
12 Kasım 1999… Saat 18.57. Bir cuma akşamı, Düzce’de hayat bir kez daha durdu. Yer sarsıldı, binalar yıkıldı, umutlar enkaz altında kaldı. Binlerce insanın yaşamını değiştiren büyük felaket, Türkiye’nin deprem gerçeğini acı bir kez daha hatırlattı.
Mw 7.1 büyüklüğündeki Düzce Depremi’nde 710 kişi hayatını kaybetti, 2 bin 679 kişi yaralandı. Binlerce insan evini, anılarını ve yıllarca emek vererek kurduğu yaşamını kaybetti. Geride tarifsiz bir acı, gözyaşı ve unutulması mümkün olmayan hatıralar kaldı.
Aradan 27 yıl geçti. Peki, deprem gerçeğiyle yüzleşebildik mi?
Depremler doğanın bir gerçeği olabilir ancak can kayıplarının ve büyük yıkımların kader olarak kabul edilmesi mümkün değildir. Bilimsel verileri dikkate alan şehirleşme, sağlam yapılaşma, etkili denetim ve afet bilinci, toplumun güvenliği açısından vazgeçilmezdir.
Her büyük depremden sonra verilen sözler, yapılan açıklamalar ve alınan kararlar ancak hayata geçirildiğinde anlam kazanır. Deprem olmadan önce önlem almak, deprem sonrasında enkaz başında yaşanan çaresizlikten çok daha değerlidir.
Unutmayalım: Deprem öldürmez demek tek başına yeterli değildir; insan hayatını koruyacak güvenli yapılar inşa etmek ve gerekli önlemleri almak zorundayız.
Düzce Depremi’nin 27. yılında, hayatını kaybeden vatandaşlarımızı rahmetle anıyor, yakınlarına sabır diliyoruz.
Unutmadık, unutmayacağız. Deprem gerçeğini de unutturmayacağız.