Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Halk arasında “kör göze parmak sokmak” diye bir ifade vardır. Bu söz, esasında yaşadıklarımızı tasvir ediyor.
Yıllardır aynı döngüyü seyrediyoruz. İktidar bildiğini okuyor, muhalefet sertleşiyor, sloganlar yenileniyor ama problemlerin özü yerinde duruyor.
Adalet, hukuk, ekonomi, eğitim, sağlık, yozlaşma, güven…
Her gelen “düzelteceğiz” diyor, her giden “engellendik” diyor. Ama sonuç değişmiyor.
İktidar cephesinde güç merkezileştikçe eleştiriye kulaklar kapanıyor; meseleler ya erteleniyor ya da görmezden geliniyor. Muhalefet tarafında ise çoğu zaman çözüm üretmekten çok eleştiri dili öne çıkıyor; alternatif üretim zayıf kalıyor.
Böyle olunca toplum, iki taraf arasında sıkışmış bir yankı odasında yaşamaya mahkûm oluyor.
Oysa mesele ülkeyi kimin yöneteceği değil. Asıl mesele, nasıl yönetileceği ve hangi zihniyetle hareket edileceği. Ama biz bunu konuşmak yerine sürekli taraf tutmaya zorlanıyoruz.
Ve meselenin en acı tarafı şu: Kör göze parmak sokar gibi problemleri herkes görüyor ama köklü bir yüzleşme cesareti göstermiyor. Ya da işine gelmiyor.
“Ben köhne fikirli ihtiyar değilim; benim yaşım ne olursa olsun kafam hep genç, hep yeni şeyleri kabul ediyor.”
Maske ve Ruh, Halide Edip Adıvar
Artık köhnemiş düşünceleri geride bırakıp yenilikçi ve çağdaş bir anlayışa yönelmek gerekiyor.
#köhne