Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
ABD’nin borcu bu yıl 40 trilyon doları geçti.
Bu kadar büyük bir borç ödenemez gibi görünüyor.
Oysa bu borç ödenmek için değil, sürekli yenilenmek için var.
Yani vadesi dolan borç, yeni borçla kapatılıyor.
Bunun için de ABD’ye durmadan borç verecek biri gerekiyor.
ABD bu borç vereni her dönem değiştirdi.
Bugün sıra, telefonunuzdaki stablecoine geldi.
Peki bu noktaya nasıl gelindi? Görmek için başa dönelim.
ABD’nin Borcunun Dayanakları Değişti
ABD bu borcu hiçbir zaman tek başına taşımadı. Her dönem bir dayanağı oldu.
İlk dönemde o dayanak altındı.
İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra kurulan düzende dolar altına bağlıydı. Her doların karşılığında ABD’nin kasasında altın duruyordu.
Bir ülke elindeki doları ABD’ye götürüp altınla değiştirebiliyordu.
Dünya bu yüzden dolara güvendi, ABD’ye borç vermekten çekinmedi.
Zamanla ABD altınından fazlasını harcadı. Savaşlar ve büyüyen harcamalar için durmadan dolar bastı.
Bir süre sonra piyasadaki dolar, kasadaki altının çok üstüne çıktı.
Bunu gören ülkeler dolarını geri verip altın istemeye başladı. ABD’nin altın kasası hızla boşalıyordu.
1971’de ABD Başkanı Nixon bu kapıyı kapattı, doların altınla değişimini durdurdu.
İlk dayanak böylece bitti.
Artık dolar hiçbir şeye bağlı değildi. ABD yeni bir dayanak aradı ve onu petrolde buldu.
1974’te ABD, Suudi Arabistan’la anlaştı. Suudi petrolünü yalnızca dolarla satmaya başladı.
Suudi, kazandığı dolarları da ABD’nin tahvillerine yatırdı. ABD karşılığında ona güvenlik ve silah verdi.
Böylece petrol almak isteyen her ülke dolara muhtaç kaldı. Petrolden kazanılan para da defalarca ABD’ye döndü.
Altının yerini artık petrol almıştı.
Şimdi Sıra Stablecoinlerde
Bu düzen de onlarca yıl sürdü. Bugün ise o da gücünü yitiriyor.
Çin, elindeki ABD tahvilini yıllardır azaltıyor. 2013’te 1 trilyon 300 milyar dolar tutuyordu, bugün bunun yaklaşık yarısı kaldı.
Japonya en çok ABD tahvili tutan ülke olsa da, artık eskisi kadar tutmuyor.
Petrol satan ülkeler bile dolardan uzaklaşmayı konuşuyor. Yani ABD’nin uzun vadeli borcuna eski alıcıların ilgisi azaldı.
Tam bu noktada ortaya yeni bir alıcı çıktı. Bu kez bir ülke değil, bir stablecoin.
Stablecoin, değeri hep 1 dolara sabit, dijital bir dolar.
Dünyada para ve ödemeler yavaş yavaş blok zincire taşınıyor. Dolar da oraya stablecoin olarak geçiyor.
Peki bu yeni alıcıyı özel kılan ne?
2025’te ABD’de çıkan bir yasa bu işi kurala bağladı. Buna göre her stablecoin, karşılığında nakit ya da kısa vadeli ABD tahvili tutmak zorunda.
Faiz getirdiği için şirketler ağırlıklı olarak tahvili seçiyor. Yani zincire giren paranın büyük kısmı, ABD’ye borç olarak dönüyor.
Bunun en net örneği, Tether adlı stablecoin şirketi. Bugün elinde 120 milyar doların üzerinde ABD tahvili var.
Bu, pek çok ülkenin tuttuğundan bile fazla. Bir şirket, koca bir ülke kadar ABD’ye borç verir oldu.
ABD de artık kısa vadeli borçlanıyor. Uzun vadeli tahvilini geri alıp yerine kısa vadeli satıyor.
Stablecoinlerin aldığı da işte bu kısa vadeli borç.
Eski alıcılar çekildikçe, boşalan yeri bu yeni para dolduruyor.
Üstelik bu düzen kendini besliyor. Kripto büyüdükçe daha çok stablecoin basılıyor.
Her yeni stablecoin, yeni bir ABD tahvili alımı demek. Para zincire aktıkça, ABD’nin borcu kendine alıcı buluyor.
Kripto, Karşı Çıktığı Sistemin Finansmanına Dönüştü
Şimdi biraz geri çekilip olayın bütününe bakın.
Altını yerden çıkarmak, petrolü kuyudan çekmek gerekiyordu. Bugünkü dayanak ise çok daha kolay, telefondaki bir uygulama.
Dayanak değişse de borç hiç küçülmedi, sürekli büyüdü.
İşte kripto, tam bu düzene karşı ortaya çıktı.
Bitcoin’i yaratan Satoshi Nakamoto 2009’da şöyle yazmıştı.
“Geleneksel paranın asıl sorunu, çalışması için gereken güvendir. Fiat paraların tarihi de bu güvenin defalarca bozulmasıyla doludur.”
Oysa bugün o borcu finanse eden en yeni güç, kaçmak için doğan kriptonun kendisi oldu.
Gelişmeleri analiz ediyorum. Sizi bilgilendireceğim.
Kaynak: Penguin X (ThePenguinBTC)