TRT Eski Spikeri Sırrı Er’den Adalet Vurgusu: “Adalet, Sadece Bana Dokunduğunda Değil, Dokunmadığında da Savunulmalı”

“Birine verebileceğiniz en büyük hediye onun acı çekmesine engel olmaktır.”
Kapı, Magda Szabo

Bugünün Türkiye’si kendi içinde gruplara ayrılmış durumda:
Güven arayanlar, çıkış arayanlar, umut arayanlar bir de yorgunlar ve geri çekilenler var.

Bu tabloyu ortak bir zeminde buluşturacak yegâne şey ayrımsız adalettir!

Kutuplaşma her geçen gün daha da büyüyor. Appdaletten, hukuka, ekonomiden, psikolojiye uzanan çok daha derin bir kırılma var.

Yapılan araştırmalar toplumun en büyük ihtiyacının adalet, en baskın duygunun tehdit, en yaygın eğilimin temkin ve en çok aranan şeyin hâlâ umut olduğunu söylüyor.

Bu duyguların gölgesinde kararlar alınıyor, konuşuluyor, tartışılıyor gibi görünüyor; ama gerçekte olan sadece algıdan ibaret bir görüntü.

Mutabakat söz konusu olduğunda toplum zerre taviz vermiyor ve herkes kendi menfaatini önceliyor.

“Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın” anlayışı, sessiz ama yaygın irade dışı bir istem/tepki hâlinde devam ediyor.
Belki de bile isteye sürüyor.

Toplum adaleti, yalnızca kendi yaşadığı haksızlık üzerinden tarif ediyor. Kendinin ve yakın çevresinin yürek yangınını dile getiriyor; başkasının acısına ise mesafeli duruyor.

Oysa adalet, sadece bana/bize dokunduğunda değil, dokunmadığında da savunulmalıdır. İşte o zaman adalet gerçek adalet olur!

Güven ve umut böyle inşa edilir ancak böyle yeşerir.

Kaynak: Sırrı Er @konusmasanati