TRT Eski Spikeri Sırrı Er: “Bir Toplum Söylenerek Değişmez, Hakîkat Cesaretle Söylenir”

Falan bunu, filan şunu dedi… Hakîkat dile getirilmiyorsa, kimin ne dediğinin ne önemi var?
Çözüm makamında oturanlar bile söyleniyor; söylemek yerine yakınmayı seçiyor.

Ülkenin en büyük problemlerinden biri sürekli söylenmektir.
İktidar söyleniyor, muhalefet söyleniyor, halk söyleniyor önüne gelen söyleniyor ama hiçbiri hakîkati söylemiyor.

Böyle olunca ülke, hayâtî öneme hâiz meseleleri çözme kabiliyetini ortaya koyamıyor. Söyleyenleri de zaten kimse dikkate almıyor!

Söylemek cesaret ister!
Sorumluluk almayı, bedel ödemeyi, yalnız kalmayı göze almayı gerektirir.

Söylenmek ise kolaydır; dedikodu gibidir. Gerçeğin etrafında döner durur ama hakîkatle yüzleşmeye yanaşmaz. Menfaati zedelenmesin diye susar, düzeni bozulmasın diye kaçar.

Söylemek cesaret ister!
Açık konuşmayı, taraf olmayı, bedel ödemeyi gerektirir.

Söylenmek, muhatapsız bir fısıltıdır; yankısı vardır ama yüzü yoktur.
Oysa söylemek, insanı hem muhatapla hem vicdanla karşı karşıya bırakır.
Söylenen çözüm aramaz; çünkü çözüm, emek ister, bedel ister.

Söylenen kişi yalnızca rahatlamak ister; içini döker, vicdanını susturur ve hiçbir şey olmamış gibi hayatına devam eder.

Bu yüzden söylenmek; sıradan, alelâde ve yaygın bir davranıştır. Daha açık söylemek gerekirse: söylenmenin kıymetiharbiyesi yoktur.

Bir toplum, söylenerek değişmez!
Hakîkat; kapalı kapılar ardında fısıldanarak değil, açıkça söylendiğinde anlam kazanır ve gerçek değişim, dedikoduyu bırakıp cesaretle söylemeye başladığımız an başlar.

Sokrat gibi daha birçok düşünür hakîkati söylemenin bedelini canıyla ödedi; tarih defalarca gösterdi: Söylenmek, kalabalığa sığınmaktır; söylemek ise yalnız kalmayı göze alarak hakîkatin tarafına geçmektir.

@konusmasanati
Nefesim yettiğince, dilim döndüğünce hakîkati anlatmaktan vazgeçmeyeceğim.