Tarım-GFE Ekim 2025’te Yüzde 33,66 Arttı: Çiftçinin Maliyet Yükü Ağırlaşıyor

TÜİK’e göre Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi Ekim 2025’te yıllık %33,66, aylık %2,04 arttı. Veteriner harcamaları yıllık %64,33 ile başı çekerken, tarımsal maliyet baskısı hız kesmiyor.

Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Tarımsal Girdi Fiyat Endeksi’nin (Tarım-GFE) Ekim 2025 sonuçlarını yayımladı.
Veriler, çiftçinin üretim maliyetlerini doğrudan etkileyen fiyat baskısının hız kesmediğini bir kez daha ortaya koydu. Endeks yıllık bazda %33,66, aylık bazda ise %2,04 oranında arttı.

Tarım-GFE, Aralık 2024’e göre %29,06, on iki aylık ortalamalara göre %32,30’luk artış kaydetti. Bu görünüm, tarım üretiminde girdi maliyetlerinin 2025’in son çeyreğinde de güçlü seyrini sürdürdüğünü gösteriyor.

Maliyet kalemlerinde sert yükseliş

Ana gruplarda, tarımda kullanılan mal ve hizmetler endeksi aylık %2,12, yıllık bazda %34,79 arttı.
Tarımsal yatırıma katkı sağlayan mal ve hizmetlerde ise aylık %1,57, yıllık bazda %27,19’luk artış kaydedildi.

Bu sonuçlar, hem üretim sürecinde kullanılan girdilerin hem de yatırım harcamalarının maliyetli seyrettiğine işaret ediyor.

Veteriner harcamaları zirvede: %64,33

Alt kalemler içinde en yüksek yıllık artış %64,33 ile veteriner harcamalarında görüldü. Aylık bazda da %5,61 ile yine veteriner harcamaları ilk sırada yer aldı. Bu veri, hayvancılık maliyetlerinin sürdürülemez boyuta ulaştığını gösteriyor.

Uzmanlara göre tarımsal maliyet baskısı, 2026 gıda fiyatları, arz dengesi ve hayvansal ürün üretimi üzerinde doğrudan bir risk barındırıyor.

📝 Editörün Notu

Tarım-GFE’deki %33’lük yıllık artış, maliyetlerin düşürüldüğü söylemlerinin sahada karşılık bulmadığını açıkça gösteriyor. Veteriner giderlerindeki %64’ün üzerindeki sıçrama, hayvancılıkta üreticiyi sürdürülebilirlik sınırına itti. Maliyet baskısı devam ettikçe, çiftçi üretimden çekilecek, arz daralacak ve sofradaki fiyat artışları daha da hızlanacak. Ekonomik programlar “gıda enflasyonunu kontrol” vaadi verirken, tarım maliyetlerinin hâlâ çift haneli artışlarla ilerlemesi en zayıf halkayı yine üreticinin omzuna yüklüyor.

Kaynak: TÜİK (tuik.gov.tr)