Eflâtun, “Bilge konuşur çünkü söyleyecekleri vardır; ahmak konuşur çünkü söylemek zorunda olduğunu zanneder.” diyerek, konuşmanın değil, sözün kıymetini vurgular. Kimi sözler düşündürür, inşâ eder, doğruya ve güzele yönlendirir kimi de yıkar ve cehâlete mahkûm eder. Bilge insan konuştuğunda, amacı vardır: anlamak, anlatmak ve çözüm üretmek. Toplum, bilge insanların sesi yükseldiğinde...