DİSK-AR’ın Temmuz 2025 raporuna göre Türkiye’de emekli aylıklarının kişi başına GSYH’ye oranı %29’a geriledi. Emeklilerin alım gücü hızla düşerken, sistematik yoksullaşma dikkat çekiyor.
DİSK Araştırma Merkezi’nin (DİSK-AR) Temmuz 2025’te yayımladığı “Türkiye’de Emeklilerin Durumu” başlıklı rapor, Türkiye’de emeklilik sisteminin yapısal bir yoksullaştırma sürecine girdiğini ortaya koydu. Rapora göre emeklilerin milli gelirden aldığı pay yıllar içinde dramatik biçimde gerilerken, emeklilik artık yoksulluktan kurtuluş değil, yeniden çalışma zorunluluğu anlamına geliyor.
Raporda, ortalama emekli aylığının kişi başına GSYH’ye oranının 2002’de %46,4 iken 2025’te %29’un altına düştüğü vurgulandı. Aynı dönemde emekli ödemelerinin GSYH içindeki payı Türkiye’de %3,7’de kalırken, AB-27 ortalamasının %9,8 seviyesinde olduğu kaydedildi. Bu tablo, Türkiye’de emeklilerin ekonomik büyümeden sistematik biçimde dışlandığını gösteriyor.
DİSK-AR, 2008’de yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun emeklilik sisteminde bir kırılma yarattığını belirtiyor. Aylık bağlama oranlarının %50 seviyelerine kadar düşürülmesi, güncelleme katsayısının sınırlandırılması ve büyümeden pay verilmemesi, emekli maaşlarının reel olarak erimesine neden oldu.
Rapora göre emeklilerin büyük bölümü, geçinebilmek için çalışmaya devam etmek zorunda kalıyor. Bu oran 2002’de %36,6 seviyesindeydi.
DİSK-AR, “kaynak yok” söylemini de verilerle sorguluyor. SGK prim gelirleri 2002–2024 döneminde 189,6 kat artmasına rağmen, bütçeden SGK’ya yapılan transferlerin sınırlı kaldığı belirtiliyor. Rapora göre sorun kaynak yetersizliği değil, kaynak dağılımındaki tercih.
Raporda öne çıkan öneriler arasında:
DİSK-AR, emeklilerin Türkiye’nin en büyük toplumsal gruplarından biri olduğunu ancak mevcut politikalarla yoksulluğa ve güvencesizliğe itildiğini vurguluyor.
Kaynak: DİSK Araştırma Merkezi (DİSK-AR) – Temmuz 2025 Raporu