Netanyahu–Trump İddiası Gündemde: “ABD İran Savaşına Nasıl Sürüklendi?”

Netanyahu Trump’ı kandırdı mı ?

Kanıtları gösteriyorum.

Şu an iki tabloyu yan yana koyun.

Birinci tablo: Trump

Tüm dünyaya yalvarıyor. “Gelin Hürmüz’ü birlikte açalım” diyor. Kimse gelmiyor. Müttefikleri “bu bizim savaşımız değil” diyor. Kendi tabanı bölünmüş. Petrol yükselmiş. Çıkış yolu arıyor.

İkinci tablo: Netanyahu. Cumhurbaşkanı’ndan af istiyor. Davasını iptal ettiriyor. Seçimleri öne çekiyor. Lübnan’da topraklarını genişletmeye çalışıyor.

Biri bataklığa saplandı. Diğeri bataklığın kenarında oturup seçim planlıyor.

Bu nasıl oldu?

Adım adım göstereceğim.

Netanyahu 3 tane kapanan kapıyla karşı karşıyaydı.

Birincisi: Yolsuzluk davası. Yıllardır yargılanıyor. İspatlanırsa hapis cezası alacak.

İkincisi: 2023’te Hamas saldırısı Netanyahu’nun istihbarat başarısızlığı kabul ediliyor. Seçimde bunun hesabını soracaklar.

Üçüncüsü: 2026 sonbaharında İsrail seçimleri var. Kaybederse hem koltuğu gider hem hapsi onaylanır.

Üç kapı kapanıyor. Üçünü birden açacak tek bir anahtar var.

Savaş.

Savaş sırasında lider değiştirilmez. Savaş kahramanı olarak seçim kazanabilir.

Ama İsrail tek başına İran’a saldıramaz. Dünyanın en güçlü ordusu lazım.

Amerika lazım.

20 Yıllık hayal

Netanyahu 20 yıldır Amerika’yı İran’a saldırtmaya çalışıyor.

Obama döneminde denedi. Obama reddetti.

Biden döneminde denedi. Biden mesafeli durdu.

Sonra Trump geldi. Ve Netanyahu hayatının fırsatını gördü.

Bir ABD’li analist diyor ki: “Bu bir İsrail savaşı. İsrail 20 yıldır ABD’yi İran’a saldırtmaya çalışıyordu. Sonunda başardılar.”

Senatör Van Hollen daha sert konuştu: “Netanyahu, Trump gibi istekli bir ortak bir daha bulamayacağını anladı.”

Neden bulamayacak? Çünkü zaman doluyor.

Son fırsat.

Kimse konuşmuyor ama rakamlar ortada.

Yeni nesil Amerikalılar İsrail’den hoşlanmıyor.

Gallup’un 2001’den beri yaptığı ankette ilk kez Amerikalıların sempatisi İsrail’den Filistin’e kaydı.

65 yaş üstü Amerikalılarda İsrail desteği: %92.
Yeni nesilde İsrail desteği: %19.

%92’den %19’a. Bir nesilde.

Bu ne demek?

10-15 yıl sonra ABD Kongresi’nde İsrail’e koşulsuz destek verecek politikacı kalmayacak. İsrail lobisinin gücü bitecek.

Netanyahu bunu görüyor. Son pencere kapanıyor.

Ya şimdi Amerika’yı kullanarak İran’ı bitirecek ya da bir daha bu fırsatı bulamayacak.

Netanyahu bir yılda 6 kez Mar-a-Lago’ya gitti. Tarihte hiçbir dünya lideri bir Amerikan başkanına bu kadar erişim sağlamamıştı.

Her ziyarette aynı mesaj: “İran tehdit. Şimdi durdurmak lazım. Yarın çok geç.”

Ama Trump başta istemiyordu.

Mayıs 2025’te Trump ne diyordu ?

“Müdahaleciler inşa ettiklerinden çok daha fazla ülkeyi yıktılar.”

Trump’ın kendi stratejisi Ortadoğu’dan çıkmayı öngörüyordu. Taiwan’a odaklanacaktı. Ortadoğu’ya girmek istemiyordu.

Netanyahu pes etmedi.

Haziran 2025’te ABD ile İran arasında diplomatik görüşmeler başladı. Anlaşma masadaydı. Trump barışa yaklaşıyordu.

Netanyahu ne yaptı?

Tam o sırada İran’a provokasyon saldırıları düzenledi.

Tesadüf mü?

Hayır.

Netanyahu sistematik olarak her diplomatik çözümü engelledi. Haziran 2025’te de aynısını yaptı. Diplomasi ölünce geriye ne kalır?

Savaş.

Ve Netanyahu tam bunu istiyordu.

23 Şubat 2026. Netanyahu Trump’ı aradı.

ABD’li bir yetkili Netanyahu’nun “Kendisini acındırmaya başladığını” söyledi. Elindeki istihbaratı kullandı. Hamaney’in konumunu paylaştı.

“Şimdi vurmazsak bu fırsat bir daha gelmez” dedi.

5 gün sonra ABD ve İsrail İran’ı bombaladı. Hamaney öldürüldü.

Amerikan halkının sadece %21’i bu savaşı destekliyor. 5 kişiden 4’ü istemiyordu.

Ama savaş başladı.

Savaş 3. haftasında.

İran Hürmüz Boğazı’nı kapattı. Petrol fiyatları %40-50 yükseldi.

Trump yardım istedi. NATO’ya çağrı yaptı. Çin’e, Japonya’ya, İngiltere’ye çağrı yaptı.

Kimse gelmedi.

Almanya: “Bu bizim savaşımız değil. Biz başlatmadık.”

İspanya: “Savaş bitmeli.”

İtalya reddetti.

Japonya ve Avustralya gemi göndermeyeceğini açıkladı. Avrupa Birliği katılmayı reddetti.

Tek bir ülke bile gelmedi.

Şöyle düşünün.

Birisi seni kavgaya sokuyor. “Arkandayım” diyor. Sen yumruğu atıyorsun. Kavga başlıyor.

Arkana dönüyorsun.

Seni kavgaya sokan adam güvenli bir yerde oturuyor.

Kavga senin. Yumruklar senin. Hasar senin.

İşte Trump şu an bu durumda.

Sadece müttefikleri değil. Kendi seçmeni bile karşısında.

Tucker Carlson eleştirdi. Megyn Kelly eleştirdi. MAGA tabanı eleştirdi.

Trump seçmenlerine “maliyetleri düşüreceğiz” demişti. Savaş tam tersini yaptı.

Ara seçimlerde Trump’ın kongre kontrolü tehlikede.

Ve en önemlisi Trump halka savaşı neden başlattığını anlatamıyor. Nasıl bitireceğini de anlatamıyor.

Trump çıkış arıyor

Raporlara göre Trump çıkış yolu seçeneklerini tartışıyor. Her gün savaşı bitirme opsiyonları sunuluyor.

Eski ABD Büyükelçisi Shapiro diyor ki: “Trump operasyonu Netanyahu’dan önce bitirmeye karar verebilir.”

Tıpkı Afganistan gibi. “Kazandık” de ve git.

Ama bu sefer ortada Hürmüz Boğazı var. Kapanmış. Petrol akmıyor. Körfez müttefikleri bombalanıyor.

“Kazandık” deyip çekilirsen arkanda enkaz bırakırsın. Ve tüm dünya görür: Amerika sözünü tutamadı.

Trump çıkış ararken Netanyahu ne yapıyor?

Af istedi. Davasını iptal ettiriyor. Seçimleri öne çekiyor.

Ama asıl dikkat edilmesi gereken başka bir yerde.

Trump İran’la savaşırken İsrail sessizce Lübnan’a kara operasyonu başlattı. Dünyanın gözü İran’dayken güney Lübnan’ı işgal ediyor. 800.000 kişiyi yerinden etti. 2 haftada 880’den fazla kişi öldürüldü.

Golan Tepeleri’ni Suriye’ye bağlayan koridora doğru ilerliyor.

78 yıllık İsrail Stratejisi

Her seferinde bir kriz çıkıyor. Her krizde “güvenlik” deniyor. Her “güvenlik” operasyonunda toprak genişliyor. Ama kriz bittiğinde toprak geri verilmiyor.

Şöyle düşünün.

Komşun var. Her kavgada senin bahçenden bir parça alıyor. “Güvenliğim için lazım” diyor. Kavga bitiyor. Toprak geri gelmiyor.

20 yıl sonra bakıyorsun. Bahçenin yarısı komşuda.

Ortadoğu’da sorun olmazsa İsrail genişleyemez.

Bu yüzden sorun hiç bitmiyor.

Savaşı isteyen kim? Netanyahu.
Savaşa giren kim? Amerika.

Sen ne düşünüyorsun?

Kaynak: Penguin X @ThePenguinBTC